Yol
Director: Yılmaz Güney and Şerif Gören
Year: 1982
Runtime: 124 minutes
Country of origin: Bakuri Kurdistan
Country of filming: Bakuri Kurdistan
Category: Feature fiction
Language: Turkish, Kurdish
Synopsis
In Turkey, several prisoners are on temporary leave from prison. One of them, Seyit Ali, travels to his house and discovers that his wife Zine had to turn to prostitution for survival. Determined to perform an honor killing on his wife, he changes his mind when he realizes that she is freezing while traveling in the snow.
A second prisoner, Mehmet Salih, was arrested for his role in a heist with his brother-in-law, whom he abandoned as police shot at him. His in-laws disown him, and he is finally forced to tell his wife Emine the truth. Emine and Mehmet Salih decide to run away on a train.
A third prisoner, Ömer, returns to his village near the Turkish-Syrian border. In a battle between Kurdish smugglers and Turkish soldiers, his brother is shot dead. Ömer inherits the responsibility for his late brother’s family and becomes the husband to his late brother’s wife, as dictated by tradition.
Li Tirkiyeyê, çend girti ji bo demeke kurt bi destûr ji girtîgehê tên berdan. Yek ji wan, Seyit Ali ye. Ew vedigere mala xwe û pê dihese ku hevjîna wî Zîne, ji bo ku debara xwe bike, neçar maye fuhûşê dike. Seyit Ali biryar dide ku jina xwe bikuje û bi wê xwe re dibe rewitîyekê. Lê di rêwîtiya wan di nav berfê de ye û dema dibîne ku Zîne ji sermayê dicemide, ji biryara xwe vedigere.
Girtiyekî din, Mehmet Salih, ji ber beşdarbûna di diziyekê de bi birayê hevjîna xwe re hatiye girtin. Malbata hevjîna wî êdî wî qebûl nake û di dawiyê de ew neçar dibe rastiyê ji hevjîna xwe Emîne re dibêje. Emîne û Mehmet Salih biryar didin ku bi trênê bi hev re birevin.
Girtiyekî sêyem, Ömer, vedigere gundê xwe li Bakurê Kurdistanê li nêzî sînorê Tirkiye û Sûriyeyê. Di pevçûnekê di navbera qaçaxçiyên Kurd û leşkerên Tirk de, birayê wî bi guleyan tê kuştin. Piştî mirina birayê xwe, berpirsiyariya malbata wî dikeve ser milê Ömer. Li gorî kevneşopiyê, ew bi hevjîna birayê xwe yê mirî re dizewice.
لە تورکیا چەند زیندانیکراوێک بۆ ماوەیەکی کاتی مۆڵەتی گەڕاندنەوەیان پێدەدرێت. یەکێکیان بە ناوی سەیت عەلی بۆی دەردەکەوێت کە زینەی هاوسەری ناچار بووە ڕوو لە لەشفرۆشی بکات. سەرەڕای پێداگری سەیت لەسەر کوشتنی هاوسەرەکەی لەسەر بابەتی شەرەف، دواتر ڕای خۆی دەگۆڕێت کاتێک هاوسەرەکەی لەنێو بەفردا نزیکە لەسەرما بمرێت.
زیندانیکراوی دووەم بە ناوی مەهمەت ساڵح، بەهۆی ڕۆڵی لە دزیکردن لەگەڵ زاواکەی دەستگیرکرا، لە کاتێکدا پۆلیس تەقەی لە زاواکە کرد و مەهمەت ئەوی بەجێهێشت. ماڵە خەزووری حاشای لێ دەکەن و دواجار ناچار دەبێت ڕاستییەکان بە ئەمینەی هاوسەرەکەی بڵێت. ئەمینە و مەهمەت بڕیار دەدەن بە شەمەندەفەر هەڵبێن.
سێیەم کەس بە ناوی عومەر دەگەڕێتەوە گوندەکەی لەنێوان باکووری کوردستان و ڕۆژئاڤای کوردستان (لە نزیک سنووری تورکیا و سوریا). لە شەڕی نێوان قاچاخچیانی کورد و سەربازانی تورکیادا، براکەی بە گوللە دەکوژرێت. عومەر بەرپرسیارێتی خێزانی برا کۆچکردووەکەی بە میرات دەگرێت و وەکو نەریت دەبێتە هاوسەری نوێی براژنی.
Directors: Yılmaz Güney and Şerif Gören
Director's Bio
Yılmaz Güney (1937–84) was a Kurdish film director, screenwriter, novelist, and actor who rose to prominence in the Turkish film industry. Many of his works are devoted to the plight of working-class people in Turkey. He won the Palme d’Or at the Cannes Film Festival in 1982 for Yol (The Road), which he co-directed with Şerif Gören. He was at constant odds with the Turkish government over the portrayal of Kurdish culture, people and language. After being convicted of killing a judge in 1974 (a charge he denied), Güney fled the country and was later stripped of his citizenship. A year before his death in 1983, he co-founded the Kurdish Institute of Paris together with the Kurdish poets Cegerxwîn and Hejar among others.
Yılmaz Güney (1937–1984) derhêner, senarîst, romannivîs û lîstikvanekî Kurd bû û di sînemaya Tirkiyeyê de navdar bû. Gelek berhemên wî behsa jiyan, zehmetî û têkoşîna karkerên li Tirkiye û Bakurê Kurdistanê dikir. Güney , 9ê Îlonê 1984de li Parîsê jîyana xwe jidestdare derhêneriya wê kir, li Festîvala Fîlman a Cannesê xelata Palme d’Or girt. Ji ber ku di berhemên wî de çand, gel û zimanê Kurdî dihate nîşandan, gelek caran bi desthilatdariya Tirkiyeyê re ket nakokiyê. Di sala 1974an de, Güney bi kuştina dadwerekî hate dadbarkirin û ew hate mehkûm kirin; ku wî ev dadbarkirin red dikir. Piştre ji welêt çû Fransayê û piştre hemwelatîtiya wî ya Tirkiye yê jê hate standin. Di sala 1983an de, bi helbestvanên Kurd Cegerxwîn û Hejar Mukriyanî û çend rewşembîrên din re bû yek ji û Enstîtuya Kurdî ya Parîsê ava kirin. Güney, 9ê Îlonê 1984de li Parîsê çu ser dilovanîya xwe.
یڵماز گوێنەی (١٩٣٧-١٩٨٤) دەرهێنەری سینەما، سیناریۆنووس، ڕۆماننووس و ئەکتەری کورد، یەکێک بوو لە پێشەنگ و ناودارەکانی سینەمای تورکیا. زۆرێک لە بەرهەمەکانی تەرخانکراوە بۆ دۆخی نالەباری خەڵکی چینی کرێکار لە تورکیا و باکووری کوردستان. لە ساڵی ١٩٨٢ لە فێستیڤاڵی فیلمی کان خەڵاتی (پاڵم دۆر)ی بەدەستهێنا بۆ فیلمی یۆل (ڕێگە) کە بە هاوبەشی لەگەڵ شەریف گوێرەن دەرهێنانی بۆ کردبوو. گوێنەی بەبەردەوامی لە ململانێدا بووە لەگەڵ حکومەتی تورکی لەسەر وێناکردنی فەرهەنگ و گەل و زمانی کورد. دوای ئەوەی لە ساڵی ١٩٧٤دا بە تاوانی کوشتنی دادوەرێک سزا درا (تۆمەتێک کە ڕەتیکردەوە)، گوێنەی لە وڵات هەڵهات و دواتر ڕەگەزنامەی لێسەندرایەوە. ساڵێک پێش کۆچی دوایی لە ساڵی 1983، بە هاوبەشی لەگەڵ شاعیرانی کورد وەک جگەر خوێن و هەژار موکریانی و چەند کەسایەتییەکی دیکە، دەزگای کوردی لە پاریسی دامەزراند.
